Geplaatst op Geef een reactie

Interview met de voorzitter

Een stichting met de naam “Luctor et Emergo” is dat bewust gekozen?
“Bewust gekozen, jazeker. De naamgeving komt uit de familiesfeer. Vroeger voer de fam. Schoonen met een klipper op de Zeeuwse wateren. Dit schip had deze naam. Als je hoort wat deze mensen hebben moeten doorstaan. Ook ten tijde van de watersnoodramp bijvoorbeeld. Dat moet enorm geweest zijn.”

Wat betekent “Luctor et Emergo”?
Het betekent, “worstel en kom boven.”

Is dat van toepassing op de stichting?
“Jazeker, de stichting is opgericht om het 100 jaar oude schip in de vaart te houden. Boven te houden dus. Maar dat is slechts een onderdeel van wat de stichting doet.”

Ja, ik zag dat jullie je inzetten voor kinderen die tussen wal en schip vallen?
Zeg je precies goed. In ons geval een mooie symboliek niet?
Wij bieden dagbesteding aan. Dagbesteding voor jongeren in de leeftijd van 12 tot en met 16 jaar. Dat zijn kinderen die leerplichtig zijn maar toch niet naar school gaan.”

Maar ieder kind moet toch naar school? Hoe zit dat dan?
“Nou, weet je. Deze groep kinderen gaan, om diverse redenen niet naar school. Dat is niet altijd onwil maar wel vaak onmacht. Kinderen kunnen buiten de boot vallen door pesten, door een beperkt leervermogen of zelfs ook door een hoog IQ. Enfin, deze jongens en meisjes passen dan niet goed in het huidige aanbod van scholen.
Maar ook door andere problematieken gaan of kunnen kids niet naar school. Bijvoorbeeld door ziekte of problemen thuis.”

Hoe zit dat dan met de leerplicht?
“Ja, leerplicht blijft. en dat is maar goed ook. ieder kind heeft recht op onderwijs en moet zich kunnen ontwikkelen tot stabiele volwassenen.
Wij zijn geen vervanging voor het onderwijs en dus ook geen onderwijsinstelling. Wat wij bieden is de plek waar die gasten kunnen zijn wanneer ze een poosje of soms langer niet deelnemen aan het schoolsysteem. Dit gaat ook altijd in overleg met een leerplichtambtenaar enzo.”

Dus, een korte of wat langere periode komen ze dagelijks of enkele dagen per week aan boord. Dat is wel een feest. Dat wil ieder kind wel.
“Nou, een feest? kijk, aan boord is een fijne omgeving. aan de ene kant besloten en aan de andere kant de vrijheid van het water, de wind en ook soms lekker buiten zijn.
Er worden ook duidelijke afspraken gemaakt. Er is een duidelijke dagstructuur en als het even kan maken ze schoolwerk. ze helpen ook mee aan boord met allerlei klusjes.
Het is de geborgenheid aan boord, de structuur en het gevoel voor die gasten dat ze er toe doen.
Zelfredzaamheid en zelfvertrouwen vergroten is een van de doelen.”

Wat een prachtig initiatief. Wat is het uiteindelijke doel?
“Uiteindelijk gaat zo’n jongere weer naar school, naar een passende onderwijsplek of stage. Hier aan boord is maar tijdelijk. Wij proberen te voorkomen dat die jongelui in een isolement geraken, te coachen in zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen vanuit begrip en respect. We hebben toch met z’n allen de verantwoordelijkheid om kinderen die een extra steuntje in de rug nodig hebben te steunen en die springplank te bieden naar de toekomst.”

Zijn er meer van deze mooie initiatieven?
“Jawel, er zijn er meer. Zeker wanneer je verderop kijkt in den Lande. Ook hier in Hellevoetsluis zijn er hele mooie initiatieven. Maar in mijn optiek te weinig. De groep is groot. Wij willen met dit initiatief ook een bijdrage leveren en zijn uniek omdat we het op een historisch schip vormgeven.”

Ik zie kosten? krijgen jullie subsidie?
“Nee, wij krijgen geen enkele vorm van overheidssteun. We moeten het hebben van donateurs, sponsoren, de bijdragen voor dagopvang etc.
Wel zijn we een culturele ANBI stichting wat maakt dat het fiscaal aantrekkelijk is wanneer je ons steunt.”

Het zou van de overheid toch een mooi gebaar zijn jullie te steunen. Dergelijke initiatieven zijn zeldzaam.
“Haha, jaja, dat zou werkelijk fantastisch zijn en het zou het allemaal een stuk gemakkelijker maken maar weet je…Er zijn gelukkig veel mensen die de stichting steunen, we hebben een trouwe schare vrijwilligers die zich dagelijks inzetten dus we doen onze uiterste best.”

Hebben jullie last van de coronacrisis?
“Nou, ja en nee. Last van de crisis in die zin, dat ik het verschrikkelijk vind wat er gebeurd. Verschrikkelijk voor vele ondernemers die het moeilijk hebben. Er zijn veel mensen die zonder baan zitten en dan nog maar te zwijgen over de kinderen die lang niet naar school konden en ik hoop dat het komende schooljaar alle kinderen weer op school onderwijs kunnen volgen.”

Mooi dat je je zorgen maakt over die groepen, maar ik bedoel ook financieel voor de stichting?
“Ja,…Ja…tuurlijk.In die zin wel ja. Het is lastig en we verzinnen werkelijk van alles om de stichting financieel gezond te houden. Dat valt niet mee. Zeker houden we ons aan de RIVM regels. Dat is ook noodzakelijk hoor. Tegelijkertijd belemmerd het wel.
Ik heb vertrouwen dat het goed gaat, gelukkig heeft de stichting vele mensen aan zich gebonden met het hart op de goede plek die alles doen om dit neer te blijven zetten.”

Nog even het volgende hoor.
Jullie hebben ook enkele plaatsen voor mensen die moeten re-integreren. Hoe gaat dat?
“Dat zijn inderdaad enkele plaatsen voor mensen die vanuit een isolement weer aan het werk willen maar waarvoor de stap nog te groot is. Deze mensen werken hier mee in het kader van gewenning om straks de skills te hebben om door te stromen naar een reguliere baan.”

Hebben jullie zoveel klussen en werk elke dag?
“Haha, wat dacht je…vaar op een boot en werk je d…. Nee, we hebben doorlopend werk op de Luctor. Het is een historisch schip wat veel vraagt om onderhouden te worden. Verder is een sleepboot uit 1928 aan ons gelieerd die we aan het restaureren zijn.
Op dit moment zijn we zelf in het bezit van een houten schouw. Een platbodem die het nodige onderhoud en restauratie vraagt. En dan zetten we ons nog in voor wat geschiedschrijving etc..
Dus, op je vraag , heb je genoeg klussen ?  Altijd en divers.”

En dan is er ook nog tijd voor ontspanning.
“Tuurlijk. Iedereen doet hier, naar vermogen z’n best. Of dit nou de vrijwilliger is of de jongere die bezig is met z’n toekomst we hebben ook ontspanning nodig.”

Dus, dan springt de voorzitter het water in voor een potje waterpolo?

“Haha, nou, nee hoor…ik ben zelf niet zo van het zwemmen maar we gaan ook zeilen, kano varen, roeien enz….dat zijn de leuke dingen die erbij horen en nou net dat beetje extra geven toch?”

Naar mijn idee een stichting zolas ik ze zelden tegenkom. Mensen die zich onbaatzuchtig inzetten voor de medemens. Een warm nest, een springplank….hier wil je even opgevangen worden om de stap richting de toekomst te maken.
En de grote toegevoegde waarde is het schip/schepen de rustige en prachtige omgeving.
Ik zeg whaaw. Complimenten en veel succes.