Geplaatst op

Succesvolle uitstroom Emergobaan

Beste vrienden en allen die ons een warm hart toedragen,

het is de laatste tijd dan misschien wat stil rondom ‘de Luctor’, maar we kunnen terugkijken op de afsluiting van een succesvolle periode in een werkervaringsplaats bij ons aan boord. Volgende week begint een van onze ‘Emergobaners’ haar nieuwe carrière in een opleiding tot lasser. Geheel blanco kwam ze begin 2021 op vrijwillige basis enkele uren per week meedraaien op allerlei gebied. Al doende kwamen we er achter dat haar interesses op technisch vlak liggen. Dankzij haar doorzettingsvermogen en toch ook wel een dosis lef, kreeg ze de basiskennis van de lastechniek onder de knie. Ze had haar roeping gevonden en bleef daarin volharden. Ze ging zelfs zo snel dat we een meer specifieke leerplek voor haar zochten en die vond ze bij Maaskant in Stellendam, heel fijn dat ze daar ook mee mocht draaien. Daar gaat ze volgende week ook haar leer-werktraject starten. Wij zijn supertrots op haar en wij wensen kanjer Angelica heel veel succes in haar toekomstige baan als toplasser! Als stichting hebben we een pittig jaar achter de rug, vanwege alle beperkingen konden we geen groepen ontvangen en werkten we met een kleinere groep vrijwilligers of op basis van individuele begeleiding, om binnen de regelgeving toch iets te kunnen betekenen. We geven de stichting nu als behoudsstichting vorm, met vrijwilligers op de zaterdag. De andere dagen zetten we onszelf elders in, om zo het hoofd boven water te blijven houden.

Geplaatst op

“Op naar het Licht” ter herinnering aan erelid Krijn Saman

Vandaag namen we afscheid van ons erelid, Oop, oud marineman Krijn Saman.
 
Krijn kon prachtig schrijven. Krijn heeft nog een tijdje op het stichting schip Luctor et Emergo gewoond. Een van zijn schrijfsels over zijn leven welke hij daar achterliet, willen we graag met jullie delen, ter ere aan hem:
 
“Op naar het licht…”
 
.. sprak mijn vader, in navolging van het socialistisch strijdlied van De Stem des Volks, die ik die ochtend ná het nieuws van acht uur nog als zesjarige meegegalmd had. De oude, vooroorlogse Erres-radio die het kolenhok overleefd had en evenveel licht als warmte gaf als geluid, zou de volgende dag een poosje zwijgen, maar dat wist ik nog niet. Mijn moeder had twee dubbele bammetjes met gekookt spek, uit de snert gevist, belegd en een sneetje zoete koek met boter in zijn blikken trommeltje gedaan en een thermosfles. Tezamen in de geknoopte tas. Óp naar het licht, 198 stenen treden en veertig ijzeren! Naar de ruim vijf miljoen kaarsen! Dát mag toch wel met recht “Het Licht” genoemd worden, u en ik hebben dat niet zomaar op ons nachtkastje staan, toch?
 
Wij, ik en mijn zusjes, moesten tegelijk naar bed, dat vonden we helemaal niet erg. Want Jan de Wind deed heel flink z’n best. Dat was spannend! Bovendien kregen we een kruik mee, want het was best wel stervens-steen-koud! Dan kropen we stiekem bij elkaar en gingen liedjes zingen: “hallie-halloo, hallie hallohóo, óp naar het licht!” de bombastische tekst, kinderlijk transponerend. Door de gierende wind kon mama tóch niks horen en papa was aan het oppassen boven!
Jan de Grote, van Noordwestelijke afkomst, blies die nacht met niets ontziende adem, het licht uit. Van heel Zeeland trouwens…
 
“…het is Ramp”, verwelkomde papa die ochtend ons, bij een flakkerend olielampje op de ontbijttafel. Wát gezellig, vonden wij, en wat bedoelde papa nou met ramp? Niet beseffend welk een onheil en rampspoed de Zeeuwse bevolking aan het treffen was, werd de komende periode één groot feest: er kwamen vliegtuigen op het strand, een groot Fins vrachtschip lag er uit te rusten. Helicopters op het sportveld van de school! De gele, waarop “Je-ze-bel” stond, vond ik de mooiste!
 
Talloze tekeningetjes heb ik er van gemaakt. Ik word helicopterpiloot!
 
De vuurtoren is een jaar later ingrijpend verbouwd, het licht aangepast, met noodverlichting op propaangas. Er kwam een plee boven. Hoe deden ze dat in godsnaam vroeger dan? In gedachten zag ik als zevenjarige…
 
Helicopterpiloot ben ik nooit geworden. Wél kwam ik als twintigjarige als “vliegtuig-radio-radar-monteur” bij een helicoptersquadron. Ik mocht zelfs één keer in de vlucht de knuppel vasthouden van de Agusta-Bell van de sergeant-vlieger.
 
In de weekends was ik telkens weer bij Het Licht.
 
De evolutie gaat snel. Mijn vader gaat met pensioen. Mijn broer wordt overgeplaatst, mijn broer die de legitimatie aan mij gaf om regelmatig bij Het Licht te zijn, ook hij was vuurtorenwachter geworden. Posten worden door automatisering opgeheven. De ene na de andere vuurtoren gaat er aan!! Ik heb Het Licht gezien. In plaats van vuurtorenwachters wonen er nu in de woningen rijke kunstenaars en anti-socialistische miljonairs die nimmer van “Morgenrood”, laat staan “op naar Het Licht” gehoord hebben. Ik mag er niet meer komen. Verboden terrein!
 
Als vanzelf komt er een citaat naar boven:
 
“Een volk dat zijn geschiedenis niet kent
heeft geen toekomst.
Dan dooft
Het Licht!”
Geplaatst op

februari-maart 2021

Ondanks alle coronamaatregelen zitten we absoluut niet stil! Waar de weersomstandigheden het toelaten wordt er buiten gewerkt. Sleepboot Denzo wordt momenteel verder onderhanden genomen. Oude verflagen verwijderen en in de menie zetten. Binnen wordt er aan het stuurhuis gewerkt, een nieuwe console wordt er gemaakt zodat het straks weer een pareltje van een scheepje wordt. We werken in kleine groepen/ duo’s in aparte ruimtes of buiten zodat we voldoende afstand kunnen houden.

We zijn blij met de steun die we ontvangen, op allerlei gebied. Zoals hierboven genoemd het prachtige werk wat onze vrijwilligers leveren. We ontvingen een donatie, er wordt ook weer wat merchandise besteld. Wij hopen van harte dat er komende zomer weer wat meer mogelijkheden zijn om (kleine) groepen te ontvangen en rondvaarten te doen.
We zijn ook druk bezig met de opzet van een arbeidsreintegratie traject hier aan boord. Daarover berichten we later meer.

Daarnaast vinden wij het heel erg leuk dat Emma de Man haar afstudeerproject bij ons komt doen. Zij gaat in het kader van haar afstuderen communicatie aan de Hogeschool Inholland een marketingcommunicatie onderzoek van de stichting uitvoeren. We kijken uit naar haar bevindingen! Daarnaast wil zij ons ook ondersteunen op het gebied van social media en communicatie in het algemeen. De watersport is Emma met de paplepel ingegoten dus zij voelde zich direct thuis op ‘de Luctor’. Wij denken een prima combinatie om haar afstuderen succesvol af te ronden. Welkom Emma!


Despite all corona regulations, we are definitely not sitting still! Where weather conditions permit, we work outside. Tugboat Denzo is currently undergoing further work. Remove old paint layers and put them in the lead paint. Inside the wheelhouse is being worked on, a new console is being made so that it will soon be a gem of a ship again. We work in small groups / duos in separate rooms or outside so that we can keep sufficient distance.

We are happy with the support we receive in many areas. As mentioned above, the wonderful work that our volunteers deliver. We received a donation, some merchandise is also being ordered. We sincerely hope that this summer there will be more possibilities to receive (small) groups and to take round trips.
We are also busy setting up a work reintegration process here on board. We will report more about this later.

In addition, we are very pleased that Emma de Man is coming to do her graduation project with us. As part of her graduation communication at the Hogeschool Inholland, she will be conducting a marketing communication study of the foundation. We look forward to her findings! She also wants to support us in the field of social media and communication in general. Emma was born with water, so she immediately felt at home on ‘de Luctor’. We think a great combination to successfully complete her graduation. Welcome Emma!

Geplaatst op

Fijne feestdagen!

Beste vrienden, sponsoren, donateurs en belangstellenden,

We hebben een stormachtig jaar achter de rug en we zitten er nog steeds middenin. Momenteel ontvangen we geen vrijwilligers. Achter de schermen blijven we echter doorgaan met onze plannen en doelstellingen zoals we ze voor ogen hebben. Wij hopen dat eenieder fijne feestdagen mag hebben, met familie en naasten voor zover dat momenteel mogelijk is.

We hopen dat we in 2021 weer “in de vaart” kunnen met allerlei activiteiten en dat we elkaar dan weer mogen ontmoeten!

Alle goeds en vooral gezondheid toegewenst in 2021

Skipper en team van de Luctor et Emergo

Geplaatst op

Interview met de voorzitter

Een stichting met de naam “Luctor et Emergo” is dat bewust gekozen?
“Bewust gekozen, jazeker. De naamgeving komt uit de familiesfeer. Vroeger voer de fam. Schoonen met een klipper op de Zeeuwse wateren. Dit schip had deze naam. Als je hoort wat deze mensen hebben moeten doorstaan. Ook ten tijde van de watersnoodramp bijvoorbeeld. Dat moet enorm geweest zijn.”

Wat betekent “Luctor et Emergo”?
Het betekent, “worstel en kom boven.”

Is dat van toepassing op de stichting?
“Jazeker, de stichting is opgericht om het 100 jaar oude schip in de vaart te houden. Boven te houden dus. Maar dat is slechts een onderdeel van wat de stichting doet.”

Ja, ik zag dat jullie je inzetten voor kinderen die tussen wal en schip vallen?
Zeg je precies goed. In ons geval een mooie symboliek niet?
Wij bieden dagbesteding aan. Dagbesteding voor jongeren in de leeftijd van 12 tot en met 16 jaar. Dat zijn kinderen die leerplichtig zijn maar toch niet naar school gaan.”

Maar ieder kind moet toch naar school? Hoe zit dat dan?
“Nou, weet je. Deze groep kinderen gaan, om diverse redenen niet naar school. Dat is niet altijd onwil maar wel vaak onmacht. Kinderen kunnen buiten de boot vallen door pesten, door een beperkt leervermogen of zelfs ook door een hoog IQ. Enfin, deze jongens en meisjes passen dan niet goed in het huidige aanbod van scholen.
Maar ook door andere problematieken gaan of kunnen kids niet naar school. Bijvoorbeeld door ziekte of problemen thuis.”

Hoe zit dat dan met de leerplicht?
“Ja, leerplicht blijft. en dat is maar goed ook. ieder kind heeft recht op onderwijs en moet zich kunnen ontwikkelen tot stabiele volwassenen.
Wij zijn geen vervanging voor het onderwijs en dus ook geen onderwijsinstelling. Wat wij bieden is de plek waar die gasten kunnen zijn wanneer ze een poosje of soms langer niet deelnemen aan het schoolsysteem. Dit gaat ook altijd in overleg met een leerplichtambtenaar enzo.”

Dus, een korte of wat langere periode komen ze dagelijks of enkele dagen per week aan boord. Dat is wel een feest. Dat wil ieder kind wel.
“Nou, een feest? kijk, aan boord is een fijne omgeving. aan de ene kant besloten en aan de andere kant de vrijheid van het water, de wind en ook soms lekker buiten zijn.
Er worden ook duidelijke afspraken gemaakt. Er is een duidelijke dagstructuur en als het even kan maken ze schoolwerk. ze helpen ook mee aan boord met allerlei klusjes.
Het is de geborgenheid aan boord, de structuur en het gevoel voor die gasten dat ze er toe doen.
Zelfredzaamheid en zelfvertrouwen vergroten is een van de doelen.”

Wat een prachtig initiatief. Wat is het uiteindelijke doel?
“Uiteindelijk gaat zo’n jongere weer naar school, naar een passende onderwijsplek of stage. Hier aan boord is maar tijdelijk. Wij proberen te voorkomen dat die jongelui in een isolement geraken, te coachen in zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen vanuit begrip en respect. We hebben toch met z’n allen de verantwoordelijkheid om kinderen die een extra steuntje in de rug nodig hebben te steunen en die springplank te bieden naar de toekomst.”

Zijn er meer van deze mooie initiatieven?
“Jawel, er zijn er meer. Zeker wanneer je verderop kijkt in den Lande. Ook hier in Hellevoetsluis zijn er hele mooie initiatieven. Maar in mijn optiek te weinig. De groep is groot. Wij willen met dit initiatief ook een bijdrage leveren en zijn uniek omdat we het op een historisch schip vormgeven.”

Ik zie kosten? krijgen jullie subsidie?
“Nee, wij krijgen geen enkele vorm van overheidssteun. We moeten het hebben van donateurs, sponsoren, de bijdragen voor dagopvang etc.
Wel zijn we een culturele ANBI stichting wat maakt dat het fiscaal aantrekkelijk is wanneer je ons steunt.”

Het zou van de overheid toch een mooi gebaar zijn jullie te steunen. Dergelijke initiatieven zijn zeldzaam.
“Haha, jaja, dat zou werkelijk fantastisch zijn en het zou het allemaal een stuk gemakkelijker maken maar weet je…Er zijn gelukkig veel mensen die de stichting steunen, we hebben een trouwe schare vrijwilligers die zich dagelijks inzetten dus we doen onze uiterste best.”

Hebben jullie last van de coronacrisis?
“Nou, ja en nee. Last van de crisis in die zin, dat ik het verschrikkelijk vind wat er gebeurd. Verschrikkelijk voor vele ondernemers die het moeilijk hebben. Er zijn veel mensen die zonder baan zitten en dan nog maar te zwijgen over de kinderen die lang niet naar school konden en ik hoop dat het komende schooljaar alle kinderen weer op school onderwijs kunnen volgen.”

Mooi dat je je zorgen maakt over die groepen, maar ik bedoel ook financieel voor de stichting?
“Ja,…Ja…tuurlijk.In die zin wel ja. Het is lastig en we verzinnen werkelijk van alles om de stichting financieel gezond te houden. Dat valt niet mee. Zeker houden we ons aan de RIVM regels. Dat is ook noodzakelijk hoor. Tegelijkertijd belemmerd het wel.
Ik heb vertrouwen dat het goed gaat, gelukkig heeft de stichting vele mensen aan zich gebonden met het hart op de goede plek die alles doen om dit neer te blijven zetten.”

Nog even het volgende hoor.
Jullie hebben ook enkele plaatsen voor mensen die moeten re-integreren. Hoe gaat dat?
“Dat zijn inderdaad enkele plaatsen voor mensen die vanuit een isolement weer aan het werk willen maar waarvoor de stap nog te groot is. Deze mensen werken hier mee in het kader van gewenning om straks de skills te hebben om door te stromen naar een reguliere baan.”

Hebben jullie zoveel klussen en werk elke dag?
“Haha, wat dacht je…vaar op een boot en werk je d…. Nee, we hebben doorlopend werk op de Luctor. Het is een historisch schip wat veel vraagt om onderhouden te worden. Verder is een sleepboot uit 1928 aan ons gelieerd die we aan het restaureren zijn.
Op dit moment zijn we zelf in het bezit van een houten schouw. Een platbodem die het nodige onderhoud en restauratie vraagt. En dan zetten we ons nog in voor wat geschiedschrijving etc..
Dus, op je vraag , heb je genoeg klussen ?  Altijd en divers.”

En dan is er ook nog tijd voor ontspanning.
“Tuurlijk. Iedereen doet hier, naar vermogen z’n best. Of dit nou de vrijwilliger is of de jongere die bezig is met z’n toekomst we hebben ook ontspanning nodig.”

Dus, dan springt de voorzitter het water in voor een potje waterpolo?

“Haha, nou, nee hoor…ik ben zelf niet zo van het zwemmen maar we gaan ook zeilen, kano varen, roeien enz….dat zijn de leuke dingen die erbij horen en nou net dat beetje extra geven toch?”

Naar mijn idee een stichting zolas ik ze zelden tegenkom. Mensen die zich onbaatzuchtig inzetten voor de medemens. Een warm nest, een springplank….hier wil je even opgevangen worden om de stap richting de toekomst te maken.
En de grote toegevoegde waarde is het schip/schepen de rustige en prachtige omgeving.
Ik zeg whaaw. Complimenten en veel succes.

Geplaatst op

Dolle Dries opent Schipperscafe

Nou mensen… “Dolle Dries” Dries van der Velden opende vandaag op passende wijze het Schipperscafé van de stichting.
De uren daarna werden natuurlijk enorm gezellig. De verhalen van weleer werden verteld en de toekomst besproken. Daarna schoven nog diverse vrienden en bekenden aan. Dit is nou precies zoals de stichting bedoeld is. Even je plek vinden, je thuis voelen, je verhaal kunnen vertellen en gehoord worden zonder oordeel en met respect.
Ennn… “WEL GELACHEN HOOR..”
We zoeken nog steeds naar sponsoren en donateurs om het schipperscafé verder af te ronden! We zijn op de helft van de benodigde middelen.

Geplaatst op

Nieuw! T-shirts van Dolle Dries

Het “WEL GELACHEN HOOR” van dolle Dries op een T-shirt. Met het handschrift van Dries zelf.
Het moest er gewoon van komen. Zo vond ook Heleen van de stichting Luctor et Emergo. Ze ontwerpt met Watermerk Studio samen met Dries een kledinglijn.
Bestel direct je Dolle Dries T-shirt>>


Wie is Dolle Dries?

Dries van der Velden (ons erelid) hoor ik menigeen vragen, Dries is een Vlaardingse zeeman die zijn hele leven heeft gevaren op alle wereldzeën. Bekend van diverse TV programma’s als Omroep Max, Man Bijt Hond, Dumpert TV en TV Rijnmond en heeft zelfs in de film “Afmeren” gespeeld. Bekend om zijn kleurrijke zeemansverhalen en zijn uitspraken. Wij zijn van mening dat zijn uitspraken een heuse kledinglijn verdient. Binnenkort volgen nog meer shirts!

Geplaatst op

lancering vriendenpas en merchandising

We kregen regelmatig vraag of onze leuke T-shirts soms te koop zijn? Vanaf vandaag is het mogelijk, bekijk hier onze collectie. Deze wordt telkens uitgebreid, dus kom zeker terug om te kijken welke leuke producten wij toegevoegd hebben. Bovendien steunt u ons met de aankoop van onze merchandise.

Daarnaast is het vanaf heden ook mogelijk om vriend te worden van de Luctor et Emergo

Steun de Luctor et Emergo
Steun ons werk voor diegene die een steuntje in de rug nodig hebben en net zo verdienen als u en ik.

VOOR €25,- bent u al donateur.

En…
-ontvangt u de luctorcourant
-krijgt u een gratis kop koffie aan boord
-houden we u op de hoogte van alle activiteiten
-krijgt u 10 % korting op alle artikelen in de shop.
-u ontvangt de te gekke ledenpas

TE GEK TOCH?

KLIK HIER EN KLIM AAN BOORD...